Voor de verzamelaar: Paul Facing 80 wordt misschien wel het kleinste boekje in je Beatlesverzameling

Verzamelaars van bijzondere Beatlesboeken opgelet! Net als de Sinterklazen en Kerstmannen die deze weken op zoek zijn naar leuke cadeautjes. Dit jaar verscheen er in Nederland een bijzonder boekje ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van Paul McCartney. Het is allerminst een reguliere uitgave, want het zeer aantrekkelijk vormgegeven Paul Facing 80 heeft het formaat van een luciferdoosje. Op McCartney's tachtigste geboortedag, 18 juni 2022, presenteerde Eric Coolen bij muziekhandel Alphenaar in Haarlem het eerste exemplaar van zijn kunstwerk aan singer-songwriter en McCartney-kenner Yorick van Norden. Een feestelijk moment waarvan ik getuige mocht zijn.

Yorick van Norden en Eric Coolen

Leporelloboekjes
Eerst even op het concept van de boekjes die MatchBoox op de markt brengt. De naam zegt het al: het fonds van de in 2009 door Emmanuel van Leeuwe opgerichte Nederlandse uitgeverij bestaat uit boekjes die de omvang hebben van een luciferdoosje, een matchbox. De teksten en illustraties krijgen daarbij altijd de vorm van een leporello, een harmonicaboekje dat in meerdere slagen zigzag is gevouwen. De boekjes verschijnen in Nederland, Duitsland en Frankrijk. Sinds dit jaar werkt MatchBoox samen met een vast redactieteam onder leiding van Bob Polak en vaste vormgevers onder leiding van Huug Schipper. 

Johan Cruijff, Remco Campert, Marieke Lucas Rijneveld
Sinds 2009 verzorgde MatchBoox maarliefst 118 prachtige kleine uitgaven. Tenminste, op het moment waarop ik dit schrijf. Het fonds groeit snel. Het op 18 juni gepresenteerde Paul Facing 80 is nummer 110. Het boekje is inmiddels alweer opgevolgd door enkele nieuwe uitgaven. Ik zou zeggen: scroll eens door de lijst, waarin je namen terugvindt als Johan Cruijff, Remco Campert, Marieke Lucas Rijneveld, Marion Bloem en Henny Vrienten. Allemaal stonden ze eens (of meerdere malen) centraal in één van de leporello-boekjes van MatchBoox. Als auteur of als onderwerp van de uitgave.

Favoriete songschrijver

Met Paul Facing 80 portretteerde beeldend kunstenaar en muzikant Eric Coolen (Haarlem, 1965) één van zijn grote helden. Coolen werkte voor MatchBoox eerder samen met Boudewijn de Groot en Stef Bos. Nu richtte hij zich op McCartney, al zat een persoonlijke samenwerking er niet in. Voor de illustrator was het geweldig om aan uitgave rond zijn held te werken. In zijn korte lezing noemde hij McCartney zijn favoriete songschrijver, samen met Brian Wilson, Neil Finn, Tim Christensen en plaatselijke beroemdheid Yorick van Norden. 

De eerste druk van Paul Facing 80

Ook in Engeland en Schotland
Stadsgenoot Yorick van Norden nam dan ook het eerste exemplaar van Paul Facing 80 in ontvangst, in een speciaal voor hem vervaardigde, iets grotere versie van het boekje: even aantrekkelijk om te zien als het reguliere matchbox-formaat. Paul Facing 80 bevat portretten van een jonge Paul McCartney tot de man die we nu op zijn tachtigste kennen. Deze uitgave staat trouwens ook gepland om te verschijnen in Engeland en Schotland, vertelde Coolen. Voor de cover werd hij geïnspireerd door de hoesfoto's van zijn favoriete McCartney-album Flaming Pie. "Toen ik die afbeeldingen zag, wilde ik er direct een hele reeks van maken," aldus de illustrator. "Het idee achter de illustraties is dat Paul zichzelf ouder ziet worden: facing 80."

Beatlesbox
Het proces om de illustraties te maken nam zo'n zes maanden in beslag, vertelde Eric me. "Ik begin met potloodschetsen. Die zet ik om in lijntekeningen. Daarna voeg ik kleur toe." Al eerder maakte hij illustraties van John Lennon en van het Beatlesmonument in Hillegom voor het Haarlems Dagblad. Coolen verzorgt een wekelijkse serie voor de krant. Zijn werk is te vinden in z'n webwinkel. "Het plan is nu om een serie van vier MatchBoox te maken. Van alle Beatles, die samen een geheel vormen." Mening verzamelaar of cadeautjesjager voor de feestdagen zal daar naar uitkijken. Het laatste nieuws is dat die serie ("Facing The Fab 4") er daadwerkelijk aan komt! Houd Eric Instagram of Facebook in de gaten voor deze sympathieke uitgaven.

Paul Facing 80 / Facing Paul kost € 7,00. De eerste druk is inmiddels uitverkocht, maar de vervolgdruk, getiteld Facing Paul, is nog steeds verkrijgbaar. Meer informatie via MatchBoox en www.ericcoolen.nl

De glorieuze week van Paul McCartney's 80ste verjaardag: terugblik op de verjaardagsconcerten en Glastonbury

Hallo beste, aardige en trouwe lezers. De zomer zit er op en BeatlesTalk is weer terug met nieuwe verhalen. Ik hoop dat jullie een fijne zomer hadden én dat we allemaal een beetje zijn bekomen van de gebeurtenissen rond Paul McCartney's 80ste verjaardig, die half juni zo mooi gevierd is. Eerst was er op 18 juni het concert in Het Patronaat in Haarlem, daarna de reeks van vier concerten met Strange Brew in Enschede, Amsterdam, Eindhoven en Rotterdam en....toen stond Macca zelf op 25 juni nog eens voor 175.000 man publiek te spelen op Glastonbury. Wat een roller coaster was het afgelopen juni.

Verjaardagsconcerten
Zijn jullie bij één van de verjaardagsconcerten voor McCartney geweest? Ik was er bij in Haarlem op 18 juni en in Enschede op de 21ste. Twee mooie avonden, elk heel verschillend van sfeer en karakter, maar even oprecht ingestoken waar het ging om de liefde voor de muziek van Paul McCartney. Het concert in Haarlem lag al in juni 2020 op de tekentafel. Initiatiefnemers Neil Russel, Alain Timmers en Martin van Rooden kwamen tot een shortlist van twintig McCartney-songs en stelden een band met muzikanten en solisten samen, die een originele fijnproeverslijst van het werk van McCartney zou gaan spelen. Precies op Pauls 80ste verjaardag. 

Impressie van het McCartney 80-concert in Haarlem (foto: Ramón Dorenbos)

Soms wat onevenwichtig, maar wel enthousiast
Met Jan van der Meij, Leon Klaasse en Merijn van Haaren (allen verbonden aan The Analagoues) -én niet te vergeten Yorick van Norden- stond er al een mooie basis aan McCartney-vertolkers op het podium. Maar ook Sandra van Nieuwland, Frank Kraaijeveld, Jaco van der Steen en Coen Bardelmeijer zorgden als solisten voor een afwisselend geluid in de vertolkingen van veel originele keuzes uit het repertoire van McCartney. De setlist leunde op een rode draad van alom geliefde (en sterke) albums, consequent uit Macca's solorepertoire. Originele keuzes vormden Every Night, Junk (prachtig gezongen door de Ierse Emma Murdoch, wat mij betreft het hoogtepunt van de avond), via Ram On, Uncle Albert/Admiral Halsey en Little Lamb/Dragonfly naar het stadiongevoel met Venus and Mars, Rock Show en Jet. Een avond die soms wat onevenwichtig was in de uitvoering van de complexe nummers, maar waar de goede intenties en de liefde voor McCartney van afspatte. Kon je er niet bij zijn, dan vind je het misschien nog leuk om de videoregistratie terug te kijken!

Yorick van Norden als linking pin
Amper bekomen van dit verjaardagsfeestje meldde ik me op 21 juni in het Wilmink Theater in Enschede, waar de aftrap plaatsvond van een nieuwe reeks van vier McCartney 80-concerten. Een hele andere show, een andere band, hoewel Yorick van Norden (tevens muzikaal coördinator van de avonden) de linking pin met Haarlem was. Op dit podium troffen we naast Yorick nog meer artiesten met een groot McCartney-hart, onder wie Bertolf Lentink, Roel van Velzen, Stephanie Struijk, Anne Soldaat, Lucas Hamming, Pablo van de Poel en Bas van Holt. En dan vergeet ik nog trompettist Eric Vloeimans en de uitstekende begeleidingsband, inclusief drie strijkers en Analogues-hoornist Allard Robert.

Concertgebouw: Stephanie Struijk en Bertolf (foto: Ramón Dorenbos)

Een volledig arrangement op één gitaar
De Strange Brew-concerten richtten zich op het totale repertoire van McCartney, dus kregen we als publiek een soort tig-gangendiner in een vijfsterren-restaurant voorgeschoteld. Een avond van louter hoogtepunten, met opnieuw een aantal zeer originele keuzes uit het werk van McCartney. De tweestemmige zang van Bertolf en Roel van Velzen bij My Brave Face, nog even voortgezet in een werkelijk adembenemende uitvoering van She's Leaving Home, waarbij Bertolf het volledige arrangement op één gitaar wist te vangen. En zo belandden we in de Champions League van de McCartney-tributes.

Kennis, liefde en virtuositeit
Andere hoogtepunten van deze vier avonden waren zeker de ronkende uitvoering van Listen To What The Man Said. Op Wings over America horen we McCartney "Take it away, Thaddeus" roepen, naar Thaddeus Richard, die een spetterende sopraansax-solo inzet. Dat werd nu "Take it away, Eric", waarna Eric Vloeimans op trompet de spotlights kreeg. Het waren ook die kleine grapjes en verwijzingen naar het verleden waaruit bleek dat de bandleden het oude werk van McCartney van haver tot gort kenden, de muziek als het ware ademden. En dat was ook de kracht van deze concertreeks. De kennis, de liefde, de virtuositeit. Natuurlijk werd het ook feest, met knallers als Hey Jude en Rock Show, maar de hoogtepunten zaten 'm in de ballads: het kwetsbaar gezongen Little Willow (Paul Bond) en de prachtige duetten die Stephanie Struijk zong met Bertolf (Martha My Dear), Van Velzen (Beautful Night). Even indringend en van grote schoonheid als haar uitvoering van Calico Skies, begeleid door het kwartet dat bestond uit drie violen en een hoorn. Ook hier is een speciale vermelding op zijn plaats voor muzikaal coördinator Yorick van Norden, die ook achter de schermen een grote rol speelde bij de totstandkoming van deze avonden. Beluister de reportage die Fab4Cast over deze avonden maakte.

 

Een koor van stemmen
De Grote McCartney sloot zijn feestweek zelf af op Glastonbury, waar hij als oudste headliner ooit op zaterdagavond 25 juni aantrad op de Main Stage. Tachtig jaar, maar nog stevig op zijn benen. De bekende twinkeling in zijn ogen, plezier makend met zijn band en zijn publiek. Zijn uitstraling wordt steeds zachter, natuurlijk is de stem broos, maar daar gaat het inmiddels helemaal niet meer over. Bij Paul McCartney gaat het om wat hij het publiek nog wil bieden, met alles dat hij nog in zich heeft. En bovendien wat het publiek hém nog wil teruggeven. Uitzinnigheid, verstilling, een koor van stemmen, dat hem droeg in Blackbird, Hey Jude en Let It Be. Op Twitter vatte Bertolf het na afloop treffend samen: "God is best wel genadig dat we Paul McCartney nog even mogen hebben." Daarmee is alles gezegd. Amen.

(foto: Ramón Dorenbos)