Number nine: hoe het getal 9 overal opdook in het leven van John Lennon

Het is deze week alweer 36 jaar geleden dat John Lennon in New York werd doodgeschoten, realiseerde ik me. Op maandagavond 8 december 1980 werd John, na terugkomst uit de opnamestudio, opgewacht door Mark David Chapman en neergeschoten bij de ingang van het Dakota Building. Lennon overleed kort daarna in het Roosevelt Hospital aan de zware wonden die de kogels hem toe hadden gebracht. Een gedachte waar we als muziekliefhebbers en Beatles-fans nog steeds maar moeilijk aan kunnen wennen.

Deze week dus natuurlijk een blog over John Lennon, maar dan niet over zijn dood. Ik wil graag stilstaan bij de bijzondere relatie die John had met het getal 9. Dat cijfer dook namelijk overal in zijn leven op en John kreeg er zodoende een speciale band mee. Een band die hij uiteindelijk zelf ook cultiveerde. Een overzicht dus van een aantal belangrijke 'number nines' in het leven van John Lennon!

John werd geboren op 9 oktober 1940

Het begon al direct goed. Op woensdag 9 oktober 1940 kwam John ter wereld in het Liverpool Maternity Hospital aan Oxford Street. Volgens Mark Lewisohns lijvige standaardwerk All These Years was dat wonderlijk genoeg ook nog eens om 6.30 uur 's avonds.

Johns eerste woonadres was op Newcastle Road, nummer 9

Voordat de jonge John uit huis werd geplaatst om bij zijn tante Mimi en oom George op Menlove Avenue een thuis te vinden, woonde hij bij zijn moeder Julia in haar ouderlijk huis op Newcastle Road, nummer 9. Tijdens onze Liverpool-trip reed taxichauffeur Jimmy ons langs dit huis. Hij vertelde dat het gerucht gaat dat Yoko Ono bezig is met de aankoop ervan. Wellicht wordt het ooit nog opengesteld voor belangstellenden of krijgt het een andere bijzondere bestemming.

9 februari & 9 november 1961: The Cavern en Brian Epstein

Het was op 9 februari 1961 dat John Lennon voor het eerst met The Beatles in de Cavern Club speelde. Het was een luncpauzeconcert dat tussen 13 en 14 uur plaatsvond. The Beatles verdienden in totaal 5 pond. En dat moest dan weer door vieren gedeeld worden. Het zou het begin van een lange reeks optredens worden in de muziekkelder aan Mathew Street. In datzelfde jaar daalde op 9 november Brian Epstein de trappen van de Cavern af. Omdat er in zijn platenzaak gevraagd werd naar een single van The Beatles, was hij nieuwsgierig geworden. De ontmoeting op die 9e november zou cruciaal blijken voor het verloop van Lennons leven.

Brian Epstein, in 1963 gefotografeerd in The Cavern

Op 9 februari 1964 veroverden The Beatles Amerika

Exact drie jaar na hun eerste optreden in de Cavern Club, waren The Beatles voor het eerst te zien op de Amerikaanse televisie. De Ed Sullivan Show werd die zondagavond door 73 miljoen mensen bekeken. Dit moment op 9 februari 1964 betekende de grote doorbraak voor de Fab 4.

John ontmoette Yoko Ono op....?

John heeft altijd beweerd dat hij op Yoko Ono ontmoette op 9 november 1966. Yoko Ono's expositie 'Unfinished Paintings' in de Indica Gallery in Londen vond plaats van 8 tot 18 november 1966 en John ging er de avond voor de opening kijken. Daar stond hij voor het eerst oog in oog met de kleine Japanse kunstenares die later zijn vrouw zou worden. Die ontmoeting moet dus op 7 november plaats hebben gevonden, en niet op de 9e zoals John in interviews vertelde. In 1969 liet John zijn naam van John Winston Lennon veranderen in John Ono Lennon. Samen met Yoko Ono Lennon bestonden de namen van John en Yoko vanaf dat moment uit 9 O's.

Affiche voor de expositie van Yoko in Londen

Revolution 9

In het voorjaar van 1968 werkten John en Yoko aan een avantgardistische collage van geluiden, die met de titel Revolution 9 op het White Album van The Beatles zou verschijnen. Het nummer bestond uit een groot aantal tape-loops, aangevuld met geluiden uit de archieven van EMI en eigen opnames. Op één van de tapes uit de EMI-archieven hoorde John een studiotechnicus zeggen This is EMI test series number nine. De woorden number nine werden in een tape-loop als intro van het nummer gebruikt. Gecombineerd met het pianothema, vormde dit fragment het wat onheilspellende begin van de geluidscollage op het witte dubbelalbum.

In de weer met taperecorders, 1968

#9 Dream

Zoals Paul McCartney ooit het nummer Yesterday droomde, kwam bij John Lennon het liedje #9 Dream tot hem in zijn slaap. Althans zo vertelde zijn toenmalige vriendin May Pang: This was one of John's favorite songs, because it literally came to him in a dream. He woke up and wrote down those words along with the melody. He had no idea what it meant, but he thought it sounded beautiful. Het borduurde voort op de demo So Long waar hij eerder dat jaar aan gewerkt had. #9 Dream kwam terecht op het album Walls & Bridges uit 1974. Op de hoes van die plaat, zien we een gedeelte van een tekening die John als 11-jarige jongen maakte. Op de oorspronkelijke tekening draagt de voetballer rugnummer 9.

De tekening die gebruikt werd voor de hoes van Walls & Bridges

Johns zoon Sean werd geboren op 9 oktober 1975

Ik heb het altijd een mooi toeval gevonden dat Sean Lennon, de zoon van John en Yoko, ter wereld kwam op Johns 35ste verjaardag. Vader en zoon op dezelfde dag jarig. En weer op die 9e. Laatst kwam ik er achter dat Sean een aantal weken te vroeg ter wereld kwam. Niet omdat daar een medische noodzaak voor was. Nee, omdat zijn ouders dat wilden. Volgens Japanse tradities zou het gunstig zijn wanneer het kind op de verjaardag van de vader ter wereld kwam. Yoko's bevalling werd dus zorgvuldig gepland en de kleine Sean zag op 9 oktober 1975 het levenslicht. 

John met Sean, oktober '75

Wat was de datum waarop John stierf..?

Dan zijn we weer bij de gebeurtenissen waarmee ik deze blog begon. Op de late avond van 8 december 1980 werd John neergeschoten voor zijn huis in New York. Reanimatie in het ziekenhuis mocht niet meer baten. John Lennon werd doodverklaard op 8 december 1980 om 23.15 uur in het Roosevelt Ziekenhuis in Manhattan, New York. Maar welke datum was het inmiddels in het land waar hij ruim veertig jaar daarvoor werd geboren?

Met welke nummers probeerden John, Paul en George in elkaars huid te kruipen?

Wanneer je een aantal jaren intensief samen in een band hebt gespeeld, zoals John, Paul, George en Ringo, lijkt het haast onvermijdelijk dat je elkaar muzikaal beïnvloedt. Als je ook nog eens uit dezelfde stad komt en als tiener wegdroomt bij dezelfde muzikale jeugdhelden, dan heb je bijna een gemeenschappelijk muzikaal DNA. Dat was zeker het geval bij John, Paul, George en Ringo. Wanneer we Ringo dan even buiten beschouwing laten (omdat hij meer drummer dan componist was en is) dan kun je zeggen dat de overige drie elkaar onderling op muzikaal gebied enorm moeten hebben beïnvloed. Die wederzijdse beïnvloeding en inspiratie hield niet op bij het uiteengaan van The Beatles in 1970. Hoewel John, Paul en George verschillende persoonlijkheden hadden en solo-albums in zeer uiteenlopende muziekstijlen maakten, resoneert er in veel van hun nummers toch eenzelfde ondertoon. Misschien begrijp je wat ik bedoel.

Opnamesessie in 1968: John, George en Paul in de EMI-studio aan Abbey Road

John, Paul en George schreven elk een lied met één van de anderen in gedachten

Deze week zag ik ineens een hele aardige overeenkomst tussen de drie componisten binnen The Beatles. Want ooit hebben zowel Lennon, als McCartney als Harrison bewust een poging gedaan om een nummer te schrijven met één van de andere ex-bandleden in gedachten. Daarbij heb ik het niet over de liedjes die de heren schreven om elkaar openlijk te bekritiseren of te eren (tekstueel gezien). Nee, ik doel op het bewust componeren van een nummer in de stijl van de ander. Misschien gebeurde het zelfs vaker dan één keer, maar van onderstaande liedjes weten we het zeker. Simpelweg omdat John, Paul en George er zelf ooit iets over vertelden in interviews. Ik vond het wel een interessante invalshoek voor de blog van deze week. Eigenlijk ben ik ook wel benieuwd of er méér is dan dit. Het maakt me nieuwsgierig of jullie de inspiratie daadwerkelijk kunnen horen en of de heren geslaagd zijn in hun opzet. Een muzikaal rondje dus, over deze onderlinge muzikale hints.

John en George

Friends To Go: Paul doet een George Harrison

Eind 2001 overleed George Harrison. Amper vier jaar later voelde Paul McCartney, gitaar op schoot, naar eigen zeggen, alsof zijn oud-bandmaatje hem rechtstreeks inspiratie gaf een nummer te schrijven. Het rolde als het ware zo uit zijn vingers. The funny thing about it was I felt as if I was almost George Harrison during the writing of that song. I just got this feeling this is George, aldus Paul. It just wrote itself very easily 'cause it wasn't even me writing it. Over inspiratie gesproken. Ik kan er inkomen, dat het een Harrisong of een nummer van The Traveling Wilburys zou kunnen zijn geweest. Al mis ik een slide-gitaar, het is beslist een geslaagde compositie: de mooie lange melodielijn, de fijne drive in de akoestische gitaar en de tekst die ook vanuit het perspectief van George geschreven lijkt:

I've been waiting on the other side, for you friends to leave

So I don't have to hide, I prefer they didn't know

So I've been waiting on the other side for you friends to go

You never need to worry about me, I'll be fine on my own

Someone else can worry about me

I've spent a lot of time on my own

Kijk en luister naar een clipje uit 2005, waarbij Paul en zijn band het nummer gebruiken voor een soundcheck tijdens de tour van dat jaar. Friends To Go werd, voor zover mij bekend, nooit tijdens een concert gespeeld, maar kwam datzelfde jaar in een mooie studioversie terecht op Pauls album Chaos and Creation in the Backyard. [filmpje]

Can't Stop Thinking About You: George doet een John Lennon

En daarmee kome ik als vanzelf uit bij George Harrison. Deed hij ook wel eens een poging in de huid te kruipen van één van zijn oude vrienden? In 1975 schreef George de piano-ballad Can't Stop Thinking About You. Een nummer met een aardig refrein, dat verder nogal bloedeloos klinkt. In de coupletten dwarrelt de melodielijn wat in het rond, waardoor het geheel simpelweg niet beklijft. John Lennon had het waarschijnlijk wat meer recht door zee gedaan, met een krachtiger resultaat. Qua arrangement en productie benadert George wel de sfeer van een Lennon-nummer. Vooral van de John Lennon die we kennen uit zijn Imagine- en Mind Games-periode, met de wat trage, bombastische sound, waarin veel ruimte was voor violen. Over Can't Stop Thinking About You zei George zelf in een radio-interview Oh, that's my impersonation of John Lennon. Yeah it was hard to sing that first chorus. [filmpje]

#9 Dream: John doet een George Harrison

In 1970 al schreef George Harrison Try Some, Buy Some. Een liedje dat hij in februari 1971 opnam met Ronnie Spector (zangeres bij The Ronettes en vrouw van producer Phil Spector). Toen al was John Lennon bijzonder geïnteresseerd in de sound, zeg maar gerust wall-of-sound, van het nummer, uiteraard gecreëerd door Phil Spector. John vroeg Phil om voor het nummer Happy X-Mas (War is Over) een zelfde soort arrangement te gebruiken, waarbij de vele partijen laagje voor laagje en met een flinke dosis galm op de band werden gezet. George gebruikte de backing track van Try Some, Buy Some in 1973 voor zijn eigen album Living In The Material World. Hij zong het nummer daarbij zelf in. De plaat verscheen in mei van dat jaar. Opnieuw was John Lennon geïnspireerd door het nummer, dat overigens ook door David Bowie werd gecoverd. De omlaag lopende violen zetten Lennon aan het denken over een eigen nummer. Dat werd uiteindelijk #9 Dream. John nam het in de zomer van 1974 op en het nummer verscheen dat najaar op zijn album Walls and Bridges en ook nog eens als aparte single. Zelf vind ik #9 Dream één van de allermooiste liedjes die John maakte. Maar horen we daadwerkelijk de George Harrison-inspiratie hier? Oordeel zelf bij het afspelen van beide nummers. En de laatste vraag: wie van de drie Beatles slaagde het beste in zijn opzet? [2 filmpjes]

[Met dank aan Jan Cees ter Brugge, die me het ontbrekende puzzelstukje aanreikte waarmee ik deze blog kon completeren. Ik heb een paar dagen mijn hoofd gebroken over welk nummer van John Lennon toch ook alweer op Try Some, Buy Some van George Harrison gebaseerd was. Ik wist zéker dat ik er ooit iets over gelezen of gehoord had, maar kon het niet meer traceren. Jan Cees wist precies wat ik bedoelde en kwam met de oplossing!]