Op zondagochtend 30 april 2016 klapte ik mijn laptop open en schreef ik m'n eerste blog voor BeatlesTalk. Dat is vandaag precies tien jaar geleden. Tien jaar...ik kan het bijna niet geloven. Inmiddels schrijf ik nu blog nummer 354. Ook dat is een onwaarschijnlijk aantal. Maar na tien jaar BeatlesTalk heb ik besloten dat ik een strik om deze blog doe en ermee ga stoppen. Om bij mezelf ruimte te maken voor nieuwe ideeën. Rond The Beatles en de vele andere muziekprojecten die op m'n pad zijn gekomen.
Aansporing
Deze blog heeft me ontzettend veel gebracht. Want eigenlijk zette hij al dat andere in beweging. Daar wil ik graag op terugblikken. Maar eerst...waarom begón ik destijds eigenlijk? Doordat ik op mijn werk van functie wisselde, leek het erop dat ik minder zou gaan schrijven. Dat zou uiteindelijk heel anders lopen, maar begin 2016 was dat de realiteit. Marion, één van mijn dierbaarste vriendinnen zei: "Waarom ga je niet bloggen? En zorg dan wel dat je consequent bent. Focus. Kies één onderwerp en houd een strak ritme aan. Als iemand dat kan, ben jij het wel." Aangespoord door zoveel vertrouwen startte ik BeatlesTalk, met Marion als één van de trouwste lezers. "I'm sure Ms. H. you will be topping the bill," schreef ze als reactie op mijn eerste bijdrage. Jarenlang las ze trouw mee. Tot ze afgelopen zomer ziek werd en binnen enkele weken overleed. Een gigantisch verlies, op zoveel manieren.
Nieuwe ruimte
Marions overlijden is niet de directe reden dat ik stop met BeatlesTalk. Toch speelt deze gebeurtenis, die veel impact op me heeft, wel op de achtergrond mee. Het zorgde voor reflectie. In concludeerde dat mijn liefde voor The Beatles na tien jaar bloggen nog steeds groot is, maar dat het tijd wordt voor verandering. Wat die verandering rond The Beatles moet zijn, daar ga ik over nadenken. Ik heb nog zoveel prachtige Beatlesboeken liggen. Zo wil ik de hele McCartney Legacy van Kozinn en Sinclair nog lezen, net als de Ray Coleman-biografie over Brian Epstein. Ook wil ik met meer aandacht door McCartney The Lyrics bladeren en een groot aantal Engelse en Amerikaanse kwaliteitspodcasts over The Beatles gaan luisteren. En natuurlijk komen er nieuwe documentaires aan, net als de albums van Paul en Ringo. In deze fase wil ik daar graag allemaal van genieten, zonder dat ik er per se verhalen over wil maken, mijn mening erover wil delen. Ik ga even loslaten, om nieuwe ruimte en inspiratie te laten ontstaan.
Fab4Cast
BeatlesTalk heeft me ontzettend veel gebracht: de inleidingen en lezingen in kleine en grote theaterzalen, samen met Jan Cees ter Brugge, maar ook met Bertolf en Diederik Nomden, de bijzondere ontmoetingen en opnames met Mark Lewisohn, avonturen in de Beatlessteden Liverpool, Londen, Hamburg, New York en Los Angeles, als 'extended member' van 'Team Fab4Cast', bijzondere thema-afleveringen (waaronder The Beatles en de boeken) met m'n Beatlescollega's van deze onvolprezen podcast, veel radio-interviews, de AVROTROS-productie De Laatste Dagen Van....John Lennon die zorgde voor een kickstart van een nog steeds succesvolle serie. Nog elke dag leer ik bij. En het wakkerde mijn liefde voor het maken van podcasts verder aan. Daardoor raakte ik ook betrokken bij de filosofiepodcast Zin van de Dag van Stine Jensen, de geschiedenispodcast De Nederlandse Bewaaksters van Auschwitz, en...ondertussen werk ik, samen met Wibo Dijksma, achter de schermen aan twee nieuwe producties die dit najaar uitkomen.
Dankjewel aan de lezers
BeatlesTalk leverde me ook een vrolijk, warm en hecht netwerk op van betrokken Beatlesfans: de community die zich de afgelopen jaren vormde rond Fab4Cast. Liefhebbers, schrijvers, journalisten, muzikanten, ontwerpers....ieder met zijn eigen fascinatie, specialisme en enthousiasme. Ik zeg altijd: samen weten en kunnen we álles. Het is een community waar ik nog lang bij wil horen. En wie weet, komen daar ook weer nieuwe samenwerkingen uit voort. Maar bovenal kon BeatlesTalk tien jaar bestaan door jullie als trouwe lezers. Fijn dat jullie altijd zo geïnteresseerd zijn gebleven in mijn blogs. Dat jullie reageerden, me aanvulden en me soms ook hilarische (privé)berichten stuurden. Zo herinner ik me een bericht van een lezer uit België: "Ik moet toegeven dat je verdomd veel van The Beatles weet, voor een vrouw." Ik geloof dat ik eerst even met mijn ogen knipperde, toen begon te gniffelen en daarna niet meer kon stoppen met lachen. Heerlijk toch?
Nieuwe ideeën
Waar sommige blogs in de eerste week startten met 200 views, knalden de lezersaantallen van andere bijdragen sneller omhoog, en zie ik ook dat bepaalde verhalen duizenden en duizenden views hebben opgebouwd in de loop der jaren. Dat heb ik natuurlijk ook enorm te danken aan Jan Cees, Michiel en Wibo van Fab4Cast die me uitnodigden mijn blogs op hun Facebook-kanaal te publieren. Wat een eer! Wat je schrijft, dat blijft. Daarom houd ik de blog voorlopig ook graag online. Ook ga ik nadenken of ik de leukste of best gewaardeerde verhalen nog eens op een andere manier wil verspreiden of uitbrengen. Daar ga ik eens over mijmeren. En misschien inspireren die ideeën me wel tot een vervolgstap rond The Beatles. Tomorrow Never Knows.
