Afgelopen week ging de nieuwe documentaire Beatles '64 in première: zowel met een live-event als bij streamingsdienst Disney+ Zo zagen we op de socials foto's en video's voorbij komen van Paul McCartney, Olivia Harrison en Sean Lennon op de rode loper van het Hudson Theatre in New York. Opvallende afwezige was Ringo Starr. De feestelijke bijeenkomst markeerde de release van 'opnieuw een Beatlesdocumentaire' over de manier waarop de band vanaf februari 1964 de Verenigde Staten veroverde. Ik zag de docu en keek er met gemengde gevoelens naar.
Geen nieuwe inzichten
Beatles '64 richt zich specifiek op het eerste bezoek dat The Beatles aan de VS brachten. De documentaire plaatst dat bezoek in groter historisch en cultureel perspectief. Mooi om dat nog eens te zien, maar geen nieuwe inzichten. Het is algemeen bekend (en gedocumenteerd) dat de impact van vier vrolijke en getalenteerde jongens uit het verre Liverpool extra groot bleek in een Amerika dat in diepe rouw was vanwege het verlies van een vermoorde president. Het is ook algemeen bekend dat de opkomst van de massacommunicatie (met name radio en televisie) de populariteit van The Beatles in Amerika nog een extra slinger gaf.
Beelden van de Maysels-brothers
Voor de productie van Beatles '64 vloog Apple grotendeels het team in dat in 2011 verantwoordelijk was voor de George Harrison-documentaire Living In The Material World. Ook nu waren Martin Scorsese en David Tedeschi bij het project betrokken. Net als Paul, Ringo, Olivia en Sean. De film bevat mooie en deels onbekende beelden van de gebroeders documentairemakers Albert en David Maysels, destijds bedoeld voor de documentaire What's Happening! The Beatles in the USA. Die documentaire kwam er in 1964, waarbij een deel van de beelden in 1991 hergebruikt werd voor The Beatles: The First US Visit.
Ringo's krachtige drumwerk
De broeders Maysels kregen in 1964 toestemming The Beatles van dichtbij te volgen. Dat levert prachtige scènes op, die het schrille contrast laten zien tussen de chaotische taferelen tijdens persconferenties, taxiritten en optredens én...aan de andere kant...de vele lange, saaie uren die The Beatles opgesloten in hun hotelsuites moesten doorbrengen. Mooi zijn ook de beelden van twee meisjes die bijna tot de hotelsuite van The Beatles weten door te dringen. Je voelt hun spanning en opwinding. Een ander pluspunt van de documentaire is het fantastisch geremixte live-geluid van The Beatles. Met de huidig AI-technieken zijn de oude opnames ontrafeld en opnieuw in elkaar gezet, waaruit vooral Ringo's strakke en krachtige drumwerk je om de oren vliegt. Het doet je beseffen hoe overrompelend het moet zijn geweest om The Beatles live te horen (als de band niet overstemd werd door het gegil). Tenslotte veerde ik op bij de avonturen van (destijds) muzikant en (daarna) producer Jack Douglas, die nieuwsgierig afreisde naar Liverpool en later het Double Fantasy-album van John en Yoko mocht produceren.
Orkaan
Toch is er een grote 'maar' aan deze documentaire. Hij is uitermate traag, de scènes zijn te langdradig en er zijn te veel platgetreden paden en soms wat ongemakkelijk te aanschouwen interviews, waarbij de emoties van talking heads wel erg dicht aan de oppervlakte liggen. Het roept bij mij een 'belegen gevoel' op, van een documentaire die ons juist had moet laten zien in welke orkaan The Beatles terecht waren gekomen. Die orkaan veranderde telkens in een saai briesje, dat me deed verlangen naar de aftiteling. Omdat ik het allemaal wel gezien had.
Mee eens, Anne. Niet alles dat men uitbrengt is per definitie interessant of een succes, dat lijken ze nog wel eens te vergeten, ook met de CD boxen. Als er liefde ontbreekt, is het gewoon het zoveelste product om geld te verdienen.
BeantwoordenVerwijderenMooi gezegd: de liefde ontbreekt!
VerwijderenWeer een goed artikel Anne!
BeantwoordenVerwijderenDe beelden van de twee meisjes die naar de hotelsuite van The Beatles wilden gaan deed me denken aan de film 'I wanna hold your hand' uit 1978 door Robert Zemeckis, met Steven Spielberg als executive-producer.
In 1964 rennen zes tieners uit New Jersey weg om The Beatles te zien optreden in The Ed Sullivan Show, in de hoop hun idolen te ontmoeten. Ze hebben echter geen kaartjes.
De film is nooit met Nederlandstalige ondertitels uitgebracht. Nergens te streamen, maar (nog) wel goed verkrijgbaar op DVD en Blu-ray.
Een aanrader! Geweldige film!
Bedankt Henk! Mooie aanvulling!
BeantwoordenVerwijderenGisteren gekeken (want op adres met Disney). Ik denk dat we het eens zijn. Het is wel bekend, allemaal. Wel leuk:Jack Douglas. En Paul vertelde nu eens niet dat ze pas naar Amerika zouden gaan als ze een nr 1 hadden. Verder vandaag Let It Be gekeken, na vele jaren. Beter dan ik mij herinnerde. Groeten, Fokke.
BeantwoordenVerwijderenBedankt voor het lezen en reageren, Fokke. En leuk dat je Let It Be er weer bijgepakt hebt.
VerwijderenHello, goodbye,
BeantwoordenVerwijderenVolgens mij ervaart een persoon voor zich zelf wat hij of zij er van vindt.
Wat iemand traag vindt, hoeft een ander niet zo te voelen.
Voor mij is het zo dat ik nooit denk dat heb ik van The Beatles
genoeg gezien, beluisterd of gelezen.
Dus het allemaal wel gezien hebben gaat bij mij niet op.
Groet.
Dag Cornelis, heel waardevol ook, jouw perspectief! Mooi!
Verwijderen